خوب بودن

خوب بودن خیلی با ارزشه...ارزشی همه ازش آگاهن، اما همه نمیتونن بهش عمل کنن

محمد حسین هفت ماهه بود که بیماری تنگی نفسش خودش رو نشون داد 

دکتر خودش آلارمهای لازم رو بهم داده بود که ممکنه بیمارستان بستری بشه که در نهایت هم بستری شد اما چیزی که این وسط مهم بود رفتار دکترهایی بود که من باهاشون مواجه شدم، منی که یه مادر صفر کیلومتر بودم و نگران

بعضی ها مثل کوه یخ، بعضی ها کاملا بی خیال که حوصله یه جواب دادن ساده رو هم نداشتند و بعضی ها هم به شدت توهین آمیز و عصبی...

اون روزها گذشت اما تنها چیزی که به یاد من مونده همین رفتارهاست

مطب دکتر خودش تو درمانگاه بیمارستان بود یادمه هر بار که میرفتیم مطبشون تمام قد می ایستادن و با همسرم دست میدادن ، وقتی هم که وارد بیماری پسرم شدیم همراهشون رو به ما دادن و گفتن تلفن من بیست و چهارساعته بازه برای اینکه شما هیچ وقت نگران نباشین

با اینکه درمانگاه بیمارستان پر میشد از کودکان مریض و گریه های وقت و بی وقت بچه ها اما برای معاینه دقیق تک تک شون وقت میزاشتن و محال بود پدر و مادری از مطب ایشون بیان بیرون و لبخندی گوشه لبشون نباشه

وحالا اون دکتر خوب تهرانه...چونکه جزو بهترین فوق تخصص های ریه کودکه و کلینک تخصصی کودک تهران حاضر نیست ایشون رو از دست بده...القصه

قصه، قصه خوب بودنه حالا تو هر مقام و جایگاهی که میخواد باشه

ما نسخه برای خوب بودنمون زیاد داریم همین طور الگو...اما چرا انقدر خیلی هامون تو این خوب بودن و خوب رفتار کردن میلنگیم

خیلی جاها کم میزاریم از کارهامون که مبادا دیگران متوقع بشن و یادمون میره که نهایت کارهای ما رو خدا میبینه و برآورد میکنه نه خلق خدا

چقدر راحت راجع به دیگران قضاوت میکنیم و نسبتهای متعدد میدیم و قبول نداریم که این خودش بالاترین تهمته

چقدر مثلا دلسوزانه حرفهاییی رو از نفر غایبی نقل میکنیم که اگر خودش حاضر باشه قطعا راضی نیست و زیر بارش هم نمیریم که غیبته و همه اینها میشه انرژی های منفی که خودمون با دست خودمون وارد زندگی مون میکنیم و بعد هم شاکی میشیم ازینکه چرا خوش حال نیستیم ، چرا رشد نمیکنیم و چرا...

اگر مذهبی باشیم که کلا داریم رفتار حرام رو مرتکب میشیم و اگر هم مذهبی نباشیم به راحتی داریم همون اخلاق مداری که مبنای فکریمون هست رو زیر سوال میبریم و این برای هر دو گروه واقعا سخیفه

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر

کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

شیر و خدا و رستم دستانم آرزوست

عکس: همون دکتر خوب

/ 17 نظر / 40 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فروغ(ردپاهایم)

چقدر خوب که یه آدم انقدر خوب باشه که هرگز فراموش نشه! خوش به حال آقای دکتر خوب!وقتی که قرار باشه دنیا رو ترک کنه چقدر خوشحاله از اینکه به درد خورده(به درد خوردن به درد دردهای مردم خوردن خیلی خوبه) امیدوارم عمرشون طولانی باشه و بچه های نازنین شما و خودتون سلامت باشید همیشه

مامان پرى

واقعاً چند درصد ما اخلاق حرفه اى رو رعايت ميكنيم، دين و مذهب هم اگر نداريم لااقل بايد آزاده باشيم ، يه دكتر اولين خصوصيتى كه بايد داشته باشه صبرو حوصله است ، اكثراً حاضر نيستن حتى درست معاينه كنن، متاسفانه

مامان روشا

من فکر می کنم اگه همه کارهامونو به نیت خدا انجام بدیم این خوب بودن همیشه هست اما همین نیت داشتن و سرش موندن خیلی مهمه

تاره عروس

سلام بله بله!!!

تقی یاره

سلام از پیامتون ممنونم. از دیدن وبلاگتون هم بسیار خوشحال. قلمتون ازاون لطیف خواندنی هاست و مطالبتون ارزشمند. امیدوارم که زندگی مجال بهره مندی از مطالبتون را به من بده.

مرجان

واقعا بعضی ازیندکترا چنان باد به غبغب میندازن که انگار از دماغ فیل افتادن و البته خوشبختانه کم هم نیستن دکترهای متواضع خوش خلق

الیــــــــــما

ممنونم برای یادآوری های بسیار خوبی که نوشتید به حواسی که جمع کردی آیدین جان خوبی مسری است نیاز به تکرار و تمرین و یادآوری دارد

مامان امیر صدرا

سلام....... خوشحال می شم به ما سر بزنید

مامان امیر صدرا

انشاالله خدا حفظش کند برای همه مهم است که پیشش میری خوش برخورد باشه